Van elleboog naar restaurant en terug

Het lijkt soms of er golven door de praktijk gaan. Soms is het een golf met nekklachten, soms een golf met hamstring gerelateerde klachten en dan weer een golf aan enkelblessures. De afgelopen weken gaat er een golf met elleboogklachten als een klein tsunamietje door mijn praktijk en werk. De één na de ander lijkt klachten aan de elleboog te hebben. Gek genoeg zitten daar veel golversellebogen bij terwijl mijn ervaring (voor zover je daar over mag spreken) mij heeft geleerd dat er meer tennis dan golversellebogen voorkwamen. Maargoed, klachten aan de elleboog uitt…

Verdomme, wat een rotplek om je blog te schrijven… de La Place in de OBA ! Het stinkt hier om 11:10 al naar een volledig restaurant inclusief uitgebreid vismenu. En dat voor iemand die buiten kroepoek úberhaupt niet van vis houd. Het viel me opzich al tegen toen ik boven in het restaurant aankwam.

Toen ik in de metro, op weg naar het centrum zat om mijn blogpubliek weer van een hoogstaand blogverslag te voorzien, dacht ik, waar zal ik naartoe gaan? Weer naar de Bagles and Beans op de Veemkade of eens wat anders proberen? Oh wacht. De openbare bibliotheek heeft toch ook een restaurant? Laten we daar eens naartoe gaan. Zal vast een geweldig uitzicht hebben. Ja, niet dus… althans, het heeft wel een fantastisch uitzicht maar niet over het IJ en de vijf zitplaatsen aan het raam waar je direct over de stad Amsterdam uit kan kijken zijn bezet met ijverig schilderende kunstenaressen die af en toe hun penceel horizontaal tegen het raam houden om te kijken of hun verhoudingen nog wel kloppen, of zoiets! Ook de krukken zijn veel te hoog om lekker te zitten. Je kent het wel, net iets te hoog zodat je naar voren naar beneden “hangt” om je onderarmen toch horizontaal voor je laptop te krijgen! Er zijn wel betere plekken te krijgen maar het is er zo ongelooflijk donker dat je een extra lichtje moet hebben om geen last van je ogen te krijgen.  Bovendien is mijn glas (Ja koffie uit een glas!!) vies. Er lijken nog restjes van de gezonde smoothy van gisteren in te zitten!  Kortom, een buitengewoon onprettige ervaring! Jas aan, laptop in de tas, koptelefoon op en weer naar de Veemkade. Nou ik het er toch over heb, als je een leuke locatie weet waar je lekkere koffie kan drinken, waar je enigzins rustig je blog kan schrijven en dat een mooi  uitzicht heeft, laat het me dan weten! Misschien kan ik daar eens een lijst van samenstellen. Lijkt me leuk…iedere week een andere locatie uitproberen!

Maar nog even over de ellebogen. Mijn hele verhaal ligt nu volledig aan diggelen.  Nou dan maar snel(-ler) to the point komen!  Heb je last van je ellboog probeer dan eens:

–          Goed je onderarm spieren te rekken. Er zijn legio oefeningen te  vinden op het internet . Houdt er rekening mee dat er vaak sprake is van een overbelasting. Dus om spierversterkende oefeningen te doen lijkt me niet aan te raden. Rek je spieren RUSTIG, niet forceren.

–          Probeer je arm rust te geven. Dat doe je vaak zowiezo al wel, omdat ie waarschijnlijk pijn doet, maar ik vind het toch belangrijk om te vermelden. Vooral sleutels omdraaien, een vaatdoekje uitwringen of  een (zware) boodschappentas dragen is af te raden (en vaak pijnlijk).

–          Masseer je onderarm elke dag een paar keer. Rustig kneden van je onderarmspieren alsof je klei kneed. Je mag het best voelen, maar laat het geen hevige pijn doen.

–          Vaak helpen elleboogbraces ook. Moet eerlijk toegeven dat ik er zelf geen 150020000000ervaring mee heb maar kan me voorstellen dat het wel kan helpen. Door het veranderen van het “moment” staat er minder spanning op de peesaanhechting op het bot waardoor het kan beter kan herstellen.
Heb je bovenstaande punten goed gedaan en merk je geen effect, bel me dan eens op. Eerst bestaat namelijk bewijs dat elleboog klachten (aan de buitenkant van de elleboog) door een “beperking” in de pols kunnen worden veroorzaakt. Technisch verhaal! Leg ik je dan wel uit J.

Het verhaal is al veel te lang geworden, maar heb je vragen over je elleboog of de klachten eraan, neem dan contact met me op. Vaak kom je al ver met advies en raad. Ik ga nog even genieten van mijn bagle met geitenkaas en honing!

Tot dan!

Groetjes, Robin

 

P.S.1: Pas toen ik de OBA uitliep merkte ik op dat aan de achterkant van de Oba een kantoorgebouw staat. Mogelijk dat je hierdoor geen uitzicht (kan) hebben op het IJ 😉

P.S.2:  Ben je geintersseerd hoe beperkingen van de pols invloed kunnen hebben op de elleboog en kan je niet wachten totdat je bij mij een afspraak hebt? Lees dan dit (EMG onderzoek, C. Riezebos, Versus.nl, 2008.) artikel eens.

P.S.3: Subscribe!

Mijn nieuwe blog

Om succesvol zaken te doen (online althans) móet je een blog hebben. Als je dat nog niet hebt tel je eigenlijk nog niet mee in de wereld van de, al dan niet startende, zzp-er. Dus ook ik moet er aan geloven.

En dan begint het hoor! Waar begin je? Eerste maar eens kijken of ik het leuk zou vinden… hm… schrijven is niet mijn hobby… iemand mijn mening opleggen wel! Ja, het lijkt mij wel leuk om te bloggen. Volgende stap… Wat zet je in een blog? Waar gaat die over? Zijn er regels?

Om niet helemaal vanuit het niets te beginnen heb ik een boekje gekocht (niet te dik want naast schrijven is lezen ook nog niet echt mijn ding!). In Breukelen, waar ik werk, vond ik in mijn pauze een klein boekje dat “Bloggen als een pro, IN 60 MINUTEN” van Elja Daae heette. “Wow!” dacht ik, dat is nou net iets voor mij. Ongeveer 130 bladzijdes dus dat moet te doen zijn. Uiteraard heb ik, toen mijn vrouw thuis kwam, vol trots mijn nieuwe aanwinst laten zien om haar er van te overtuigen dat ik nu echt serieus wil gaan bloggen en dat ik vanavond nog het boekje uit zou lezen. Het zijn tenslotte maar 130 bladzijdes. En zo geschiet het dat ik ’s avonds naast mijn vrouw op de bank zit, met het boekje in mijn hand en vol goede moed aan het boekje wil beginnen. Mijn vrouw kijkt naar het boekje, kijkt naar mij en zegt: “Ï will not talk to you for 60 minutes, lets see if you can finish the book in that time!”, want ook mijn vrouw weet dat ik niet de snelste lezer ben! Maar goed, na 60 minuten moest ik helaas toegeven dat ik het niet had gehaald (om eerlijk te zijn, ben ik tot pagina 90 gekomen, How Sad Is That?).

Na het boekje binnen 6 dagen volledig te hebben gelezen, was ik er van overtuigd dat ik het “wel wilde proberen”. Volkomen fout als het aan het boekje ligt, want “bloggen is hard werken” aldus de schrijfster ervan!

En zo gebeurt het dat ik vandaag, 29-1-2014, vanuit de Bagels & Beans aan de Veemkade mijn eerste blog online zet. Waar mijn blog over gaat?…Over ditjes en datjes! Juist..van alles. Maar vooral over fysiotherapie, de macht / onmacht van de verzekeraars en (para-) medici, massage, mijn inspanningen als ondernemer om mijn praktijk van de grond te krijgen en over artikelen uit mijn webshop (want we zijn natuurlijk wel een béétje commercieel 😉 )
Subscribe (leuk, nooit gedacht dat ik dit woord óóit zou gebruiken) als je me/mijn blog wilt volgen!